De grammatica van de Taal van Stenen

Een taal zonder woorden

Toen ik voor het eerst een blok steen in mijn handen hield, voelde het alsof ik een geheime taal vasthield waarvan ik de betekenis nog niet kende. Geen letters, geen zinnen, geen regels – alleen een ruw oppervlak, een gewicht. Gaandeweg leerde ik dat steen een taal heeft die mij ligt en waar ik mij in herkende. Geen gesproken taal maar één van vorm, textuur, balans en tegenstrijdig genoeg: stilte.

Want stilte is geen afwezigheid van betekenis, maar juist de ruimte waarin betekenis ontstaat.

Het is een grammatica die niet in woordenboeken staat, maar die ik met mijn handen en mijn hart ben gaan begrijpen. Mijn beelden zijn mijn woorden die emoties uitdrukken waar ik in gesproken taal soms moeite mee heb om de juiste woorden te vinden. Ik herinner me hoe iemand eens zei dat Dubbel haar herinnerde aan haar pasgeboren tweeling kleinkinderen. Voor mij was het een verkenning van balans en dat is juist de magie: dezelfde steen spreekt iedereen anders aan.

In mijn expositie De Taal van Stenen probeer ik die grammatica ervan zichtbaar te maken. Niet door uitleg, maar door uitnodiging. Want net als bij een gedicht, hoeft niet iedereen dezelfde betekenis te zien en te voelen. Sterker nog: de kracht ligt juist in de veelheid aan interpretaties. Ondanks dat het een universele taal is, kan het verhaal toch door ieder anders worden geïnterpreteerd.

De woorden in mijn stenen taal

Elk werk in deze expositie is een verhaal op zich, opgebouwd uit zinnen en volgende ‘woorden’:

1. Verbinding: de lijnen die ons raken

In mijn Verbindingsstenen zoek ik naar de onzichtbare draden die mensen met elkaar en met zichzelf verbinden. Een steen die in tweeën brak, zoals Verbroken Verbinding, werd opeens een symbool van kwetsbaarheid die verbindt. De breuk was geen fout, maar een uitnodiging om dichterbij te komen.

Vertaling: Een verbinding hoeft niet perfect te zijn om sterk te zijn.

2. Kwetsbaarheid: de ruwe randen

De ruwe, onbewerkte delen van mijn beelden zijn de plekken waar de steen zichzelf toont. Geen gladde afwerking, geen verstoppen – gewoon eerlijk en puur. Net als in het leven: onze kwetsbaarheid maakt ons niet zwak, maar herkenbaar en authentiek. Hier is het geen mode kreet maar oprecht.

Neem Van binnen naar buiten: een werk waar de binnenkant van de steen zichtbaar is, alsof het zijn hart toont. Het is niet af, niet ‘klaar’ – en dat is precies de bedoeling.

Vertaling: Kwetsbaarheid is geen gebrek, maar een kracht.

3. De kracht van imperfectie: scheuren als verhalen

Ik werk nooit met een vast plan. Soms breekt er per ongeluk een stuk af, of ontdek ik een onverwachte vorm in de steen. In plaats van die ‘fouten’ te verbergen, maak ik ze deel van het verhaal. Onverwachts is zo’n werk: een steen die me verraste met zijn eigen wil.

Vertaling: Een scheur is geen einde, maar een nieuw begin.

4. Dualiteit: glad en ruw, licht en donker

Mijn beelden hebben vaak twee kanten: een gladde, gepolijste zijde en een ruwe, onafgewerkte zijde. Dat is de dualiteit van het leven – de schijnbare tegenstrijdigheden die elkaar in balans houden. Dubbel is hier een goed voorbeeld van: twee vormen die elkaar weerspiegelen, maar nooit helemaal hetzelfde zijn.

Vertaling: Tegenstrijdigheden horen bij elkaar, net als ademhalen.

Het beeld ‘Denken’ bij de expositie De Taal van Stenen.

Hoe lees je deze taal?

Misschien vraag je je af: Hoe moet ik jouw beelden dan lezen? Het antwoord is simpel: er is geen goede of foute manier. Net als bij een gedicht in een vreemde taal, kun je de klanken proeven, de ritmes voelen, en je eigen betekenis geven.

• Sta stil bij een werk dat je aantrekt. Wat voel je?

• Raak de steen aan (als dat mag). Wat vertelt de textuur?

• Sluit je ogen en stel je voor dat de steen iets verwoord. Wat zegt die dan?

Mijn uitnodiging aan jou

Deze expositie is geen tentoonstelling van antwoorden, maar een verzameling vragen. Vragen die ik mezelf stel, en die ik graag met jou deel:

• Waar voel jij je mee verbonden?

• Waar is jouw kwetsbaarheid zichtbaar?

• Welke imperfecties maken jou uniek?

• Welke dualiteiten draag jij in je mee?

Misschien vind je de antwoorden in de stenen. Misschien vind je ze in jezelf.
Kom het zelf ervaren in Gastgalerij Ankomm’n en deel, als je wilt, je eigen verhaal.

Wat zou jij in steen willen uitdrukken?

De Taal van Stenen is te zien tot 8 november 2026 in Gastgalerij Ankomm’n, Winterswijk.
 Wil je meer werk van mij zien, kijk dan hier: https://www.marloesdurinck.com/beelden/beelden-galerij